Groenland, dinsdag 8 december 1942 08-12-1942
New York - Liverpool
De Empire Spenser getorpedeerd
Dinsdag 8 december 1942 Het is half vijf ’s ochtends als ik dit begin te schrijven. Helemaal gekleed en met een zwemvest om. We hebben een verschrikkelijke nacht gehad. Gisteravond om tien uur begon het al met snowflakes en dieptebommen. En tegen half twaalf gisteravond werd de tanker Empire Spenser die rechts van ons voer, getorpedeerd. Hij was geladen met vliegtuigbenzine en stond in een minuut in lichterlaaie. Zouden er nog mensen af gekomen zijn? Het konvooi ging door. Wijzelf moesten oppassen vrij van de vlammen te blijven. Maar een korvet probeerde waarschijnlijk nog hulp te bieden.
Dat moeten toch helden zijn, die op zo’n tanker blijven varen. Zijn netten hebben niet veel geholpen. Zijn stuurboordnetten waren met de storm waarschijnlijk verspeeld. We hadden overdag nog wel zijn bakboordnetten uit gezien. Dus nu zit er nog maar één schip in de tiende rij, buiten ons. We hebben geen mooie plaats op de rechtervleugel want we steken erg scherp af tegen het Noorderlicht.
Blijkbaar is er toch een duikboot door het escorte heen geslopen. Gelukkig is het escorte deze reis vrij sterk. Op de hondenwacht zagen we om één uur nog de vlammen van het brandende schip. Er werden door ons escorte af en toe nog snowflakes afgestoken en soms hele series rode lichtjes. Dit alles meestal aan onze zijde van het konvooi. Zou die duikboot of duikboten er nog zijn?
Nu ben ik voorlopig uitgeschreven en ga gekleed met zwemvest om en schoenen aan op de bank liggen, hopend dat er verder niets gebeurt. Dit doet je denken aan de bange nachten van mei vorig jaar, tijdens de Blitz in Liverpool: je kunt er niets aan doen en moet maar stil afwachten. Dit is de tweede keer dat ik iets in konvooi meemaak en dit is mijn zeventiende konvooireis. Dat het ook de laatste keer moge zijn. Het beroerde is dat de duikboten het konvooi ontdekt hebben. Als ze morgennacht maar niet weer komen...
Ik heb van vijf uur tot acht uur vanmorgen op mijn bank gelegen maar niet veel geslapen. Af en toe werden er dieptebommen gegooid, waardoor ons hele schip hevig schudde. Maar verder gebeurde er gelukkig niets. Vanochtend maakte de commodore per vlaggensein bekend: 57 overlevenden, één vermiste. Dat viel ons erg mee. We dachten dat er bijna niemand af gekomen zou zijn, maar misschien zijn er bij met brandwonden.
Het escorte was weer heel actief vandaag. Ook was er een wit geschilderde Liberator - een viermotorige bommenwerper met dubbel roer - in de buurt. Die was er zelfs om half vier 's middags nog toen het al donker werd. Hij kwam misschien van Groenland waarvan het meest zuidelijke punt, Cape Farewell - Uummannaarsuk - ongeveer driehonderddertig mijl van ons middagbestek lag.
Het sein WF, vijandelijke onderzeeërs in de buurt, werd ’s middags weer gegeven.
Mijn wasgoed was vandaag helemaal droog en nu ben ik mijn wollen sokken aan het stoppen.
Oorlogsnieuws In Tunesië bieden de Duitsers hevige tegenstand. Dakar is nu als vlootbasis helemaal ter beschikking gekomen van de geallieerden.
Doneer!
Dinsdag 8 December 1942. Het is nu half vijf ’s ochtends dat ik dit begin te schrijven. Heelemaal gekleed, met een zwemvest om. Wij hebben een verschrikkelijke nacht gehad. Gisteravond om 10 uur begon het al met "snowflakes", dieptebommen enz. En tegen half twaalf gisteravond werd de tankboot "Empire Spenser" die rechts van ons voer, getorpedeerd. Hij was geladen met vliegtuigbenzine ("aviation spirit") en stond in 1 minuut in lichterlaaie. Zouden er nog menschen af gekomen zijn? [1 ] Het convooi ging door, wij zelf moesten oppassen vrij van de vlammen te blijven, doch een korvet trachtte waarschijnlijk nog hulp te bieden.
Dat moeten toch ook helden zijn, die op zoo’n tankboot met “aviation spirit” blijven varen! Dus zijn netten hebben deze nr. 716 101 (bldz. 694) niet veel gegeven, trouwens zijn stuurboordnetten waren met de storm waarschijnlijk verspeeld; wij hadden overdag nog wel zijn bakboordnetten uit gezien. Dus nu zit er nog maar 1 schip in de 10e rij, buiten ons. Wij hebben hier geen mooie plaats op de rechtervleugel, want wij steken erg scherp tegen het Noorderlicht af, dat als een regenboog, doch dan heelemaal wit, van het NW. naar het NO., aan de kim, loopt.
Dus is er toch nog een duikboot door het escorte heen geslopen! Gelukkig is ’t escorte deze reis vrij sterk (bl. 706). Op de HW 8 December ’42 zagen wij te 1 uur nog de vlammen van het brandende schip. Er werden af en toe door ons escorte nog “snowflakes” afgestoken en soms heele series roode lichtjes, zeker “Very-lights”, alles meestal aan onze zijde van het convooi; doch er gebeurde verder niets, zou die duikboot of duikbooten er nog zijn?
Nu ben ik voorlopig uitgeschreven en ga gekleed met zwemvest om, en schoenen aan, op de bank liggen. Hopende dat er niets verder gebeurt. Dit doet je denken aan de bange nachten van Mei vorig jaar, tijdens de 717 “blitz” te Liverpool; je kunt er niets aan doen en moet maar stil afwachten. Dit is nu de tweede keer dat ik iets in convooi meemaak, en dit is mijn 17e convooireis. Dat het ook de laatste keer moge zijn! Het beroerde is, dat de duikbooten het convooi ontdekt hebben, als zij morgennacht maar weer niet komen!
Ik heb van 5 uur tot 8 uur v.m. gekleed op mijn bank gelegen, doch niet veel geslapen, af en toe werden er dieptebommen gegooid waardoor ons geheele schip hevig schudde, maar verder gebeurde er gelukkig niets. Vanochtend maakte de commodore per vlaggesein bekend: “57 overlevenden, 1 vermist”. Wat viel ons dat erg mee, wij dachten dat er bijna niemand af zou zijn gekomen, maar misschien zijn er verscheidene met brandwonden bij.
Het escorte was weer zeer actief vandaag, ook was er vandaag een wit geschilderde “Liberator” (4-motorige bommenwerper met 718 dubbel roer) in de buurt, deze was zelfs nog te half 4 n.m. boven het convooi, toen het al donker werd. Hij kwam misschien van Groenland, waarvan het meest zuidelijke punt, Cape Farewell (Umanarsuak) ongeveer 330 mijl van ons middagbestek was gelegen. Middagbestek (gegist): 58° 21’ Nb., 33° 11,5’ Wl. tegen 228 gismijlen.
Vanaf 0 uur MN. was de barometer dalende. De lucht, die de afgeloopen nacht zeer helder was geweest (jammer genoeg, want de donkere omtrekken der schepen staken veel te duidelijk af ), was overdag bewolkt, terwijl de wind die vannacht al Oostelijk was geworden, draaide tot NNO., en Noord, daarbij toenemend tot harde wind, zoodat het ruw weder werd, en er water overkwam.
Het sein “WF” (“vijandelijke onderzeeëers in de buurt”) werd des n.m. weer gegeven!
Te 16 uur: barometer 973,9 mb.; lucht 7° en water 6,5°, wind Noord 7, matige Noordelijke deining. Doch ofschoon de lucht warmer was dan gisteren, voelde de natuur toch kouder aan met Noordenwind.
719 Mijn waschgoed was vandaag alles gedroogd, en nu ben ik mijn wollen sokken aan het stoppen.
--- Oorlogsnieuws: in Tunis bieden de Duitschers hevige tegenstand. Dakar is nu geheel ter beschikking der “United Nations” als vlootbasis.----
[1] Zie bldz. 694-695 en 717; krantenverslag op bldz. 756-760.
