Ierland, vrijdag 11 december 1942 11-12-1942
New York - Liverpool
Snowflakes en dieptebommen
Vrijdag 11 december 1942 Op de hondenwacht weer snowflakes, achter het konvooi, later aan bakboord en ook aan onze stuurboordzijde. Ik zag om twee uur aan de kim, dwarsop aan stuurboord, een vijftal heldere snowflakes die elk 30 à 45 seconden bleven branden en in dit felle licht stak een korvet dichter bij het konvooi scherp af. Dat waren zeker de jagers die ver buiten het konvooi naar duikboten aan het zoeken waren.
Ook werden er zware dieptebommen gegooid. Later op de dagwacht nog een paar snowflakes. Natuurlijk ging ik gekleed te kooi. Dit was al de vijfde opeenvolgende nacht dat de duikboten bij ons waren, als je tenminste de nacht van 6 op 7 december toen zij ons schaduwden, meerekent. Het was de afgelopen nacht gelukkig niet zo helder.
Op de achtermiddagwacht namen wind en zee toe. Het werd ruw weer. De zee was aardig hoog, zoals we er met tien-mijlsvaart voor weg liepen. We hadden ’s middags vaart vermeerderd. Een grote tanker kon niet meekomen en bleef een stuk achter. Er bleef een korvet bij. Er was geregeld een Sunderland-vliegboot bij ons vandaag. We zijn nog driehonderd mijl van de Ierse kust af, dus voelen we ons al veel veiliger.
Deze konvooireis is niet zo fortuinlijk als we gewend zijn. Ik zal vooral deze keer erg blij zijn als ik veilig, met al mijn meegenomen levensmiddelen, in Spalding terug ben.
Doneer!
Vrijdag 11 December ’42. Op de hondewacht van 0 uur - 4 uur weer “snowflakes”, achter het convooi, later aan bakboord, en ook aan de stuurboordszijde (onze zijde) van het convooi; ik zag b.v. te ± 2 uur aan de kim dwarsop aan stuurboord een vijftal heldere “snowflakes”, die elk ± 45 à 30 seconden bleven branden, en in dit helle licht stak een korvet dichter bij het convooi, scherp af. Dat waren zeker de jagers, die ver buiten het convooi naar duikbooten aan het zoeken waren. (De jager met 4 schoorsteenen, bl. 711, is al een paar dagen niet meer bij ons).
Ook werden er zware dieptebommen gegooid. Later op de Dagwacht (4 uur-8 uur) nog eenige “snowflakes; natuurlijk ging ik gekleed te kooi. Dit was dus al de vijfde opeenvolgende nacht dat de duikbooten bij ons waren, als je tenminste de nacht van 6 724 op 7 Dec. meerekent (bl. 712), toen zij ons “schaduwden”. Het was gelukkig deze afgeloopen nacht niet zoo helder, het was miezerig weer, motregen, toenemende wind uit NW. tot stijve bries; de barometer was vanaf 0 uur rijzende.
Op de achtermiddagwacht (12 uur - 16 uur) namen wind en zee toe, het werd ruw weder, de zee was aardig hoog, zooals wij er met 10-mijls vaart voor weg liepen. Te 16 uur: barometer 979,4 mb., lucht 9,5°, water 10° C., wind West, kracht 7. Wij hadden nl. des n.m. vaart gemeerderd, en 1 groote tankboot kon niet meekomen en bleef een stuk achter, er bleef een korvet bij. Er was vaak een “Sunderland”- vliegboot bij ons vandaag, we zijn nog ± 300 mijl van de Iersche kust af, dus voelen we ons al veel veiliger. Middagbestek: 57° 18,5’ Nbr., 17° 56’ Wl.; afgelegd etmaal 185 mijl. Het schip begint vanavond weer aardig te slingeren, hetgeen zeer lastig met schrijven.
Deze convooireis is niet zoo fortuinlijk als wij gewend zijn; eerst door storm het 725 convooi uit elkaar, en nu twee schepen getorpedeerd. Van de menschen op dat 2e getorpedeerde schip hebben we niets gehoord hoe het daarmee is afgeloopen (bl. 719). Ik zal vooral deze keer erg blij zijn, als ik veilig, met al mijn medegenomen levensmiddelen enz., te Spalding terug ben! Voor ons was het maar gelukkig dat die 2 netten-booten weer terugkwamen na de storm (bl. 711-712), want anders hadden wij buitenop gezeten inplaats van nr. 101 (“Empire Spenser” bl. 715) en dan had die duikboot ons wel gepikt. Maar voor die menschen is het vreeselijk!.
