Pocono Mountain, donderdag 30 april 1942 30-04-1942
Naar Pocono Mountain
Donderdag 30 april 1942 Verjaardag van prinses Juliana, we vlagden aan boord van top. Vanavond was het proef-blackout van Manhattan aan de overkant van de rivier. Ik heb mijn polshorloge en schoenen hier laten repareren en kleren laten wassen. Onze war bonus is vanaf 15 april verhoogd tot tien pond en we krijgen hier in New York een dollar per dag waltoelage.
De Arundo, een Hollandse boot, is gisterochtend vier uur na vertrek uit New York getorpedeerd, met verlies van vier mensenlevens. Hij was op weg naar Bombay.
Zaterdag 2 mei 1942 Vanochtend na het ontbijt was er ineens brand in de balen katoen op tussendek 1. Er kwam een dikke walm uit, maar gelukkig waren we met onze eigen brandblusapparaten en dekwasleiding de brand gauw meester zodat de brandweerspuiten van de wal niet hoefden te helpen. Allerlei autoriteiten kwamen aan boord om te onderzoeken of het misschien sabotage was. Het laden werd direct gestopt en alle ruimen dichtgelegd om trekking te voorkomen.
Gelukkig kon ik in de middag evengoed van boord en na me te hebben gebaad en geschoren, ging ik in mijn pas gekochte overhemd, das, sokken en zakdoek - alles nieuw dus - de wal op en was om ongeveer half vijf bij de Draaisma’s. We zijn met ons vieren - Sjoerd, Hilda, meneer de Vries en ik - per auto een grote tocht wezen maken naar de Pocono Mountain: in totaal 310 mijl, 1 mijl à 1609 meter.
We gingen door Brooklyn, gedeeltelijk langs een nieuwe highway over de Manhattan Bridge, door de Holland Tunnel - een toltunnel, kost een ½ dollar - door Newark, over de General Pulaski Skyway, een heel hoge weg die op een mijlen lang viaduct is gebouwd en, onder andere, over een paar rivieren heen gaat. We volgden Route 22, langs allerlei plaatsen en plaatsjes tot Washington, New Jersey. Daar kocht Hilda een paar appels en wat chocolade en hebben we in een diner gegeten, dat is een kleine eetgelegenheid gebouwd in de vorm van een spoorwagon. Het was heel zindelijk en gezellig en het eten is er heel goed, zoals trouwens overal hier. Kon ik u maar wat geven van die overvloed hier, zoals het ook in ons Hollandje was voordat die moordenaars- en roversbende er was. Margie was niet mee, ze bleef liever thuis met Teddy, het hondje. Ze had een aardige geruite jurk met witte blouse als verjaardagscadeau van me gekregen. Ik heb het niet helemaal zelf betaald: Hilda wilde niet dat ik meer dan 2½ dollar gaf.
Na het eten zijn we verder gereden. Het was intussen avond geworden, met maneschijn, maar Sjoerd kon gemakkelijk rijden bij het licht van de koplampen. We gingen eerst de Delaware over, die de grens vormt tussen de staten New Jersey en Pennsylvania. We kwamen langs de Delaware Water Gap en Hilda keek daarna of we een goed nachtlogies konden vinden. Eerst dachten we van die cabins te huren, dat zijn net van die badhokjes met een bed, douche en wc erin, maar ze vroegen 2,50 dollar voor een nacht. Dat was te duur, dus zijn we toen maar verder gereden naar Stroudsburg waar Hilda nog wat kousen kocht en we na enig zoeken een geschikt tourist home vonden. Ik had met mijnheer de Vries samen een kamer met twee ledikanten en er was daar ook een mooie badkamer. Eerst zijn we nog gezellig een glaasje bier wezen drinken. Het was al tegen middernacht toen we gingen slapen.
Doneer!
Donderdag 30 April 1942. Verjaardag van Prinses Juliana, vlagden van top aan boord. 301 Vanavond was het proef-blackout van Manhattan, aan de overkant van de rivier. Eergisteravond hadden wij het hier in New Jersey gehad. Ik heb mijn polshorloge en schoenen hier laten repareeren en kleeren laten wasschen. Sjoerd had mijn telegram uit Engeland (bl. 248) ontvangen. Hij was vorig jaar gelijk met mij in Liverpool, met die bommerij.- Onze war-bonus is verhoogd tot 10 pound vanaf 15 April, en wij krijgen hier 1 dollar per dag waltoelage in New York.-
De “Arundo” is gisterochtend getorpedeerd, 4 uur na vertrek uit New York, met verlies van 4 menschenlevens, hij was op weg naar Bombay.- (“Arundo” is een Hollandsche boot)-
Zaterdag 2 Mei 1942. Vanochtend na het ontbijt hadden wij ineens een drukte, daar er 302 ineens brand was in het tusschendek I in de balen katoen. Een dikke walm kwam eruit, doch gelukkig waren wij met onze eigen brandbluschapparaten en dekwaschleiding de brand gauw meester, zoodat de brandweerspuiten van de wal en de drijvende brandspuiten die spoedig ter plaatse waren, niet behoefden te helpen. Allerlei autoriteiten waren aan boord om een onderzoek in te stellen of het misschien sabotage was. [1] Het laden werd direct gestopt en alle ruimen dichtgelegd om trekking te voorkomen.
Gelukkig kon ik des namiddags evengoed van boord en na mij gebaad en geschoren te hebben, ging ik in mijn pas gekochte overhemd, das, sokken en zakdoek, alles nieuw dus, de wal op, en was te half 5 ongeveer bij de Draaismas. Daar was ook de familie Bootsman (een stuurman van de K.N.S.M.) gezeten, die na een 303 half uurtje vertrok. Ook was mijnheer de Vries (1e machinist ook, de buurman van Sjoerd uit Haarlem) er, en wij zijn toen met ons vieren: Sjoerd, Hilda, mijnheer de Vries en ik per auto een groote tocht wezen ondernemen naar de Pocono Mountain, 310 mijl totaal gereden (1 mijl à 1609 Meter).
Wij gingen door Brooklyn, gedeeltelijk langs een nieuwe highway (“hi-way” soms geschreven als afkorting), over de Manhattan-Bridge, door de Holland-tunnel (een tol-tunnel, kost ½ dollar) door Newark, over de “General Pulaski Skyway” (een heel hooge weg op een mijlen lang viaduct gebouwd, gaat o.a. over eenige rivieren heen) en verder langs route 22 langs allerlei plaatsen en plaatsjes, tot Washington (New Jersey), waar Hilda eenige appels en chocolade kocht, en wij in een z.g. “diner” gegeten hebben; dit zijn kleine 304 eetgelegenheiden, gebouwd in spoorwagen-vorm, ze zijn heel zindelijk en gezellig, en het eten is er heel goed, zooals trouwens overal hier; kon ik U maar wat geven, van die overvloed hier, zooals het ook in ons Hollandje was, voordat die moordenaars- en rooversbende er was. [Margie was niet mee, zij bleef liever thuis met Teddy het hondje; ze had een aardige geruite jurk met witte blouse als verjaardagscadeau van mij; ik heb het niet helemaal betaald, Hilda wilde niet meer dan 2½ dollar dat ik gaf].
Na het eten zijn wij verder gereden, het was intusschen avond geworden, met maneschijn, maar Sjoerd kon gemakkelijk rijden bij het licht van de koplampen; wij gingen eerst de Delaware-rivier over, die de grens vormde tusschen de staten New Jersey en Pennsylvania. Wij kwamen langs de Delaware 305 Water Gap, en Hilda keek daarna of wij een goed nachtlogies konden vinden [2]; eerst dachten wij van die “cabins” te huren, dat zijn net van die badhokjes met een bed, douche en WC er in, doch ze vroegen 2½ dollar voor 1 nacht, hetgeen te duur; dus toen zijn wij maar verder gereden naar Stroudsburg, alwaar Hilda nog wat kousen kocht en wij na eenig zoeken een geschikt “tourist-home” vonden; ik had met mijnheer de Vries samen 1 kamer met 2 ledikanten, er was daar ook een mooie badkamer. Eerst zijn we nog gezellig een glaasje bier wezen drinken. Het was al tegen middernacht dat wij gingen slapen.-
