Noord-Atlantische Oceaan, dinsdag 19 mei 1942 19-05-1942
Halifax - Liverpool
De zwarte wimpel
Dinsdag 19 mei 1942 De reis begint nu op te schieten. Wij hopen vrijdag in Liverpool te zijn. We maakten een goed etmaal, 221 mijl en dat terwijl de klok een uur vooruit gegaan is (dus in 23 uur). Op de hondenwacht om ongeveer halfeen hoorden we een vliegtuig naderen dat bij deze heldere nacht over het konvooi vloog. Ik maakte direct alarm door op de alarmschellen te drukken. Ik zag even een rood licht een paar seconden naast ons, hoog in de lucht, en toen was het weer weg. Maar gelukkig gebeurde er niets. Wat voor vliegtuig dit geweest is weten we niet. Ik was al bang voor bommen; de schrik van vorig jaar mei in Liverpool met dat bombardement zit er nog in. Wat hebben we toen ook een angsten uitgestaan.Vanmiddag zagen we een omgekeerde reddingsboot langsdrijven – zeker afkomstig van een of ander oorlogsdrama.
Ik zag de motor van het katapultvliegtuig op de Ocean Empire langzaam draaien, als test en tegen vastroesten; dat schijnen ze elke dag te doen. Geen baantje: als zo’n piloot moet opstijgen om te vechten moet hij per parachute in zee springen. Al heeft hij hier de kans om Ierland te bereiken, waar we nog ruim 400 mijl van verwijderd zijn. We hebben nu ook de 'vrije man' van de matrozenwacht zo veel mogelijk overdag op de brug, want dit is nog een zeer gevaarlijk gebied; onze schutters staan dag en nacht gereed bij de geladen afweerkanonnen en mitrailleurs. In ons konvooi hebben de 21 koopvaarders samen 150 stuks luchtafweer, dus dat is heel wat! Het ene schip met vliegtuig heeft boven in zijn voorste mast een soort kruisdraden om de richting van vliegtuigen die naderen te luisteren. Het andere is wat moderner en heeft een hoge ijzeren toren achter zijn schoorsteen, waarop zeker de luisterapparaten staan.
Om 15 uur ging de korvet aan bakboordzijde van het konvooi er plotseling volle kracht vandoor met de zwarte wimpel op en jawel, daar liet hij vlak achter elkaar twee dieptebommen vallen. Het water spoot hoog op en zag helemaal zwart van de inhoud van de bom. Maar of hij succes had, zagen we niet; dat hoor je toch niet. Wel ging de achter het konvooi varende korvet er ook heen. Zij bleven een tijd achteruit aan de kim scharrelen.
Oorlogsnieuws De Russen zijn wat gevorderd bij Kharkov. En er zijn weer twee Japanse transportschepen tot zinken gebracht ten noorden van Australië, bij Rabaul. De Russen hebben met twee oorlogschepen weer troepen aan land gebracht bij Kertsj.
Vanavond om ongeveer 9 uur lag ik geheel gekleed op mijn bank te slapen toen het hele schip hevig schudde door dieptebommen. Dit herhaalde zich ’s avonds nog een paar maal. Maar verder gebeurde er gelukkig niets.
Doneer!
Dinsdag 19 Mei 1942. De reis begint nu op te schieten, wij hopen a.s. Vrijdag in Liverpool te zijn. Het is een prachtige dag weer met zonneschijn, we maakten een goed etmaal, 221 mijl en dat terwijl de klok 1 uur vooruit gegaan is (dus in 23 uren). De lucht was des middags 14° C.
Wij hadden nog eenige bijzonderheden vandaag: het begon op de hondewacht ongeveer half één toen wij een vliegtuig hoorden naderen, die bij deze heldere nacht over het convooi zoemde. Ik maakte direct alarm door op de alarmschellen te drukken, ik zag even een rood licht eenige seconden naast ons hoog in de lucht, en toen was het weer weg. Maar gelukkig gebeurde er niets; wat voor vliegtuig dit geweest is weten wij niet; ik was al bang voor bommen, de schrik van 341 vorig jaar Mei in Liverpool met die bommerij zit er nog in, wat hebben wij toen ook een angsten uitgestaan.- Te half half één vanmiddag zagen wij een omgekeerde reddingboot langs drijven, zeker afkomstig van een of ander oorlogsdrama.-
Ik zag een van de vliegtuigen die als katapultvliegtuig mee zijn, namelijk die van de “Ocean Empire” (zie bl. 326) zijn motor langzaam doordraaien, ter beproeving, en tegen vastroesten, dat schijnen ze elke dag te doen. Geen baantje als zoo’n piloot moet opstijgen om te vechten, want hij moet per parachute uit zijn vliegtuig in zee springen, maar hier heeft hij kans om Ierland te bereiken, waar wij nu nog ruim 400 mijl van verwijderd zijn (vgl. bldz. 280).-
Wij hebben nu ook de derde zoogenaamde “vrije man” van de matrozenwacht (nl. 1 aan het roer, 1 uitkijk, 1 vrije man) zooveel mogelijk overdag op de brug erbij ter betere uitkijk, want dit is nog een zeer 342 gevaarlijk gebied; onze schutters staan dag en nacht gereed bij de geladen afweerkanonnen en mitrailleurs.- In ons geheele convooi hebben de 21 koopvaarders samen ± 150 stuks luchtafweer, dus dat is heel wat! Wij alleen hebben er al 10 (6 Marlin, 1 Lewis, 2 Oerlikon en 1 Holman).- Het schip met vliegtuig, nr. 11, heeft boven in zijn voorste mast een soort kruisdraden, om naar de richting van vliegtuigen die naderen te luisteren; de nr. 71 (zie bldz. 327) is wat moderner en heeft een hooge ijzeren toren achter zijn schoorsteen, en op die toren staan zeker de luisterapparaten.-
Te 3u n.m. ging de korvet die aan bakboordzijde van het convooi voer er plotseling volle kracht vandoor met de zwarte wimpel op (bldz. 336 en 399), en jawel, daar liet hij 2 dieptebommen (“depthcharges”) vallen vlak achter elkaar, het water spoot hoog 343 op en zag heelemaal zwart van de inhoud van de bom. Maar of hij succes had zagen wij niet, dat hoor je toch niet, wel ging de achter het convooi varende korvet er ook heen, en later die van stuurboordzijde ook nog, zij bleven een tijd achteruit heelemaal aan de kim scharrelen.-
[Het vliegtuig dat 16 April 1941 de “Swedu” pikte uit ons convooi , (bl. 78) was denkelijk een Dornier (DO.17), veel gelijkend op het z.g. “Flying pencil” (= “vliegend potlood” omdat hij zoo lang en slank is), d.i. de Armstrong-Whitworth-Whitley IV bommenwerper. De “DO.17” is een verkenningsbommenwerper van ruim 200 mijl kruisnelheid.].-
De Russen waren wat gevorderd bij Kharkov; en er zijn weer twee Japansche transportschepen benoorden Australië bij Rabaul tot zinken gebracht.- De Russen hebben met 2 oorlogschepen weer troepen geland bij Kerch (bldz. 336).-
344 Vanavond ongeveer 9 uur lag ik geheel gekleed op mijn bank te slapen, toen het geheele schip hevig schudde door dieptebommen; dit herhaalde zich nog eenige malen ’s avonds. Maar verder geeurde er gelukkig niets.-
