Halifax, zaterdag 9 mei 1942 09-05-1942
De hut opgeknapt
Zaterdag 9 mei 1942 We gaan morgen met een konvooi van 21 schepen weg en wij zijn nr. 23. Vaart om te beginnen 10,5 mijl. Dus vannacht de laatste rustige boerennacht zonder blackout. De radio heeft het nog steeds over de grote zeeslag bij Nieuw-Guinea en de Solomoneilanden en beweert dat de Japanse vloot door de Amerikaanse vloot teruggeworpen is. Hoeveel bladzijden zou ik nog in dit dagboek vol moeten schrijven voor u dit leest? Als u het tenminste ooit te lezen krijgt, wat ik vurig hoop.
Wat heeft Hilda toch een mooi leven als ik dat achteraf zo bekijk. Met eten had zij niets geen drukte met mij want dat ging allemaal buitenshuis. En Margie wordt ook al zo zelfstandig: zij is bijvoorbeeld alleen met de trein van Boston naar New York gereisd omdat zij liever weer naar school wilde toen Sjoerds boot in Boston was.
Ik heb in New York mijn hut wat laten meubileren: een sofa met laden eronder, een tafel, stoel, kooigordijnen en een mat op de vloer. Want Van der Weide had er reizen lang in gewoond zonder iets er in. Het leek een erg ongezellige, kale hut maar nu is dat weer in orde. Ik zou het niet erg vinden om op de Engeland-New York vaart te blijven, omdat ik aan beide zijden van de oceaan een tehuis heb.
Ik ben benieuwd hoe de Duitsers de toestand voorstellen en hoe ze alles goedpraten wat ze gedaan hebben. Ik hoop maar dat ik geen oorlogsavonturen in dit boek hoef te beschrijven! En zou ik eerste stuurman blijven?
Doneer!
Wij gaan morgen met een convooi van 21 schepen weg, en wij zijn nr. 23, vaart om te beginnen 10½ mijl. Dus vannacht de laatste rustige boerennacht, zonder “blackout” 316 enz.- De radio heeft het nog steeds over de groote zeeslag bij Nieuw Guinea en de Solomon Eilanden (zie bldz. 114) en beweert dat de Japansche vloot door de Amerikaansche vloot teruggeworpen is.-
Hoeveel bladzijden zou ik nog in dit dagboek vol moeten schrijven alvorens U dit leest? Als U het tenminste ooit te lezen krijgt, wat ik vurig hoop.-
Wat heeft Hilda toch een mooi leven, als ik dat achteraf zoo bekijk. Met eten had zij niets geen drukte met mij, want dat ging allemaal buitenshuis. En Margie wordt ook al zoo zelfstandig: zij is b.v. alleen met de trein van Boston naar New York gereisd omdat zij liever weer naar school wilde toen Sjoerds boot in Boston was. Maar 317 waarom Sjoerd en Hilda toen naar Boston waren (bl. 296) op die Zaterdag toen ik voor niets kwam, begrijp ik nog niet. Margie zei zoo, dat haar vader heen moést. En Hilda zei later dat ze nog gezegd had: laten wij niet gaan want Wim mocht komen, doch Sjoerd had gezegd dat het niet zeker was dat ik kwam. In elk geval was het toen een groote tegenvaller voor mij.-
Ik heb in New York mijn hut wat laten meubileeren: een sofa met laden er onder, een tafel, stoel, kooigordijnen, een mat op de vloer, want van der Weide had er reizen in gewoond zonder iets er in, het leek een erg ongezellige kale hut, maar nu is dat weer in orde; ik had van te voren mijn hut laten schilderen, en heb toen in New York alles in laten richten.-
U zult heel wat te lezen hebben als ik ooit weer thuiskom, want daar houd ik juist dit 318 boek voor bij, op dat U zult weten, hoe ik het gehad heb. Wat heb ik zoo de wereld rond gezworven, Afrika, Indië, Australië, Engeland zoodicht bij huis en toch zoo ver, en nu Noord-Amerika. Maar ik zou het niet kwaad vinden om in de Engeland-New York vaart te blijven, omdat ik aan beide zijden van de Oceaan een tehuis heb.-
Ik ben anders benieuwd hoe de Duitschers de toestand voorstellen en hoe ze alles goedpraten wat ze gedaan hebben.- Hilda had nog bericht van Martha gehad, maar zij wilde niet terug schrijven, dat was toen Amerika nog niet in de oorlog was.- Ik hoop maar dat ik geen oorlogsavonturen in dit boek hoef te beschrijven!- En zou ik eerste stuurman blijven?-
