Liverpool, Huskisson Dock, vrijdag 22 mei 1942 22-05-1942
Halifax - Liverpool
Pinksteren in Liverpool
Vrijdag 22 mei Mul kwam vanavond op bezoek. Hij is tweede op de Eemland. Ze gaan maandag naar New York. Hij was indertijd derde op de Montferland toen die gezonken is. Hij heeft daarbij heel wat verloren, zoals zijn grammofoon die hij nog in Liverpool gekocht had toen wij daar samen waren. Vierde Stuurman Bruinvis had op de Eemland ook die aanval bij de Kaapverdische Eilanden meegemaakt; op de tocht van Halifax naar de Britse eilanden maakten ze opnieuw duikbootaanvallen mee met hun konvooi. Dat was toen ze de mensen van een getorpedeerde tankboot langzaam in de vlammen zagen drijven op een vlot, luidkeels om hulp roepend, maar ze niet konden helpen. Verschrikkelijk, hè? Ik had dit al gehoord van de tremmer die ik in mei 1941 op het politiebureau in Liverpool sprak.
Zaterdag 23 mei 1942 Vandaag buiig weer met regen en harde windvlagen, een echt Liverpool-weertje. We hebben vandaag onze deklading gelost, twaalf trucks en acht vliegtuigkisten. Ik blijf voorlopig gelukkig eerste op deze boot.
Vanmiddag om 14 uur was er een korte air-raid warning (luchtalarm); ik dacht al weer aan mei vorig jaar, maar het bleef bij het alarm. Ik heb telegrammen naar Sjoerd gestuurd met 'alles wel' en naar Spalding met Plezierige Pinksteren, Pleasant Whitsuntide. Ik heb nog druk werk met overwerkadministratie. Af en toe komt er weer eens iemand het werk onderbreken.
Zondag 24 mei 1942 Eerste Pinksterdag. Vandaag werd er niet gelost, alleen kwam er in de namiddag een ploeg om de laadbomen te stellen. Kapitein Gomes van de Eemland was hier even aan boord. En vanmiddag bij de lunch hadden we captain McGill op visite. Hij trof het, want we hadden elk een halve kip met appelmoes. Kon ik u maar wat sturen! Zou ik volgend jaar Pinksteren thuis zijn?
De Russen hebben het Kertsj-schiereiland nu ontruimd.
Nu een brief naar Spalding schrijven en een Rode Kruisbrief naar u. Hoeveel van die met zoveel liefde en zorg geschreven brieven zouden u bereiken? De meesten die ik spreek, hebben net als ik voor het laatst in november 1941 iets gehoord uit Holland. De Duitsers houden die brieven via Lissabon zeker ook tegen. Alleen sommige gelukkigen die kennissen in Spanje, Portugal of Zwitserland hebben, krijgen nog brieven – van drie weken oud! We zijn vanmiddag verhaald hetgeen ettelijke uren duurde; dus een bedrijvige Pinksteren. De Zaanland ligt ook hier.
Maandag 25 mei 1942 Tweede Pinksterdag. Vandaag buiig weer met veel regen, later opklarend. Er werd gewerkt van 7 uur tot 17 uur. Vanavond begonnen met mijn koffers te pakken voor de reis naar Spalding.
Doneer!
Mijnheer Nadort was meteen aan 349 boord toen wij binnenkwamen, evenals mr. Freeman en Komen, voor de reparatie en de aanvraag. Mijnheer van der Weide is als 1e weg met de “Ferdinand Bol” dus niet op de “van de Velde” waar Tjerk Visser (van de “Salland”) kapitein op is. (bldz. 263).-
Mul kwam vanavond op bezoek, hij is 2e op de “Eemland” (Scheurkogel is 1e), zij gaan a.s. Maandag naar New York; hij was indertijd 3e op de “Montferland” toen die gezonken is, hij heeft daarbij heel wat verloren, o.a. zijn gramofoon met pick-up die hij nog in Liverpool gekocht had in September/Oktober 1940 toen wij daar samen waren, ik met de “Salland” en hij met de “Montferland”, 4e stuurman Bruinvis had op de “Eemland” ook die reis meegemaakt dat zij eerst bij de Kaap Verdische Eilanden aangevallen zijn, en toen naar de Bermudas en Halifax zijn geweest; op de tocht van Halifax naar de Britsche Eilanden maakten zij weer duikbootaanvallen mee met hun 350 convooi, dat was die keer dat zij de menschen van een getorpedeerde tankboot langzaam in de vlammen zagen drijven op een vlot, luidkeels om hulp roepend, doch zij konden niet helpen, verschrikkelijk hè. Ik had dit al gehoord van de tremmer Westink, die ik in Mei 1941 op de politie-kantoor te Liverpool sprak (bldz. 96-99).
Zaterdag 23 Mei 1942. Vandaag buiïg weer met regen en harde windvlagen, echt Liverpool-weertje.- Wij hebben vandaag onze deklading gelost, 12 trucks en 8 vliegtuigkisten. 4e stuurman Bruinvis van de “Eemland” kwam vanavond (ik schreef gisteren al over hem), zijn vader is 7 jaren kapitein geweest op de “Waterland”. Ik blijf nu gelukkig eerste op deze boot.
Vanmiddag 14 u. was er een korte “air-raid warning”(lucht alarm), ik dacht al weer aan Mei vorig jaar, maar het bleef bij het alarm.
351 Ik heb telegrammen naar Sjoerd gestuurd van “alles wel”, en naar Spalding met “pleizierige Pinksteren” (“pleasant Whitsuntide”).-
Ik heb nog druk werk met overwerk-administratie, af en toe komt er weer eens iemand het werk onderbreken.-
Eerste Pinksterdag. Zondag 24 Mei 1942. Vandaag werd er niet gelost, alleen kwam er des n.m. een ploeg om de laadbomen te stellen. Kapitein J. Gomes van de “Eemland” was hier nog aan boord.
En vanmiddag bij de lunch hadden wij captain McGill op visite (zie bldz. 266), hij trof het want we hadden elk een halve kip; met appelmoes; kon ik U maar wat sturen! Zou ik volgend jaar Pinksteren thuis zijn?-
De Russen hebben het Kerch-schiereiland nu ontruimd.-
Nu een brief naar Spalding schrijven en een roode Kruis-brief naar U. Hoeveel van die met zooveel liefde en zorg geschreven brieven zouden U bereiken? De meesten 352 die ik spreek, hebben evenals ik, voor ’t laatst van November 1941 wat gehoord uit Holland. De Duitschers houden zeker die brieven via Cook, Postbus 506 Lissabon, ook tegen. Alleen sommige gelukkigen die kennissen in Spanje, Portugal of Zwitserland hebben, krijgen nog brieven van ± 3 weken oud! b.v. mevrouw Guttig en 4e officier Bruinvis.-
Vanavond zijn wij bij Scheurkogel op visite geweest, die 1e is op de “Eemland”.[1] Wij waren vanmiddag verhaald, hetgeen ettelijke uren duurde, dus een bedrijvige Pinksteren. Om half vier ’s nachts waren wij weer terug, wij lagen vlak voor de “Eemland”. De “Zaanland” ligt ook hier. (zie ook bldz. 431).-
Maandag 25 Mei 1942. Tweede Pinksterdag. Vandaag buiig weer met veel regen, 353 later opklarend. Er werd gewerkt van 7u tot 17u. Vanavond mijn koffers begonnen te pakken voor de reis naar Spalding; en nog postzegels geven aan mevrouw Guttig; ik had van haar ook indertijd vóór wij vertrokken veel postzegels gekregen.-
[1] Zie: Mijn ervaringen tijdens de 2de Wereldoorlog 1940-1945, W. Scheurkogel, Naarden, 1987, 5