Spalding, maandag 25 mei 1942 25-05-1942
Naar de tandarts
Dinsdag 25 mei 1942 Vanmiddag naar de politie - Aliens Registration - en na het gebruikelijke lange wachten gemeld dat ik naar Spalding ging; ze wilden eerst haast geen toestemming geven maar tenslotte kon het toch. Daarna naar Netherland Shipping Committee om wat scheepszaken te regelen en om bewijs voor goedkoop reizen te krijgen. Daarna me laten inenten tegen tyfus, paratyfus en cholera. Toen naar Cook’s om een reisbiljet - 1e klas retour - en treininformatie. Daarna naar het Rode Kruis om een brief naar u te sturen en naar het postkantoor voor een telegram naar Spalding om te zeggen dat ik morgen kom. Toen nog even naar het agentschap en naar boord waar ik druk koffers gepakt heb en de dienst overgegeven heb aan de aflossende eerste stuurman Weltevreden. ’s Avonds gebaad.
Woensdag 27 mei 1942 Ging om halfnegen per taxi met twee handkoffers en een groot pak etenswaren naar het Central Station. Had een trein tot Doncaster waar ik om 13 uur 08 arriveerde. Overgestapt; om 13.55 vertrek uit Doncaster; dit was een extra trein of relief train. In Doncaster op het station wat gegeten. De treinen en stations zijn vol soldaten. Eersteklaswagons zijn vrijwel hetzelfde als de derde klas - tweede klas bestaat niet - alleen zitten er in de eerste klas leuningen tussen de zitplaatsen, zodat er maar drie personen naast elkaar kunnen zitten. De leuningen zijn opklapbaar zodat ze van eerste klas gauw derde klas kunnen maken.
Om 18 uur 10 aankomst in Spalding. Ik moest eerst nog in de trein met mijn bagage vier wagons vooruit lopen omdat de trein zo lang was dat hij niet helemaal op het perron - in het Engels platform - paste. Marie haalde mij weer met de auto af. Will was met vakantie naar Barton-on-Humber; naar familie. Edna was ’s avonds ook bij de familie thuis; ze gaat volgende maand trouwen.
Later op de avond pakte ik mijn bagage uit en ze waren er erg blij mee: vijf blikken boter, veel plakken chocolade, tien sinaasappels, twaalf citroenen, kaas, twee blikken zalm, rozijnen, krenten, spek, haarspelden, toiletzeep, doosjes lucifers en Persil. Dit heb ik natuurlijk allemaal cadeau gedaan. Alleen de zes paar zijden kousen en schoonheidsartikelen wilden zij betalen. Het was wel een heel gesjouw geweest met al die bagage, hoewel ik natuurlijk wel kruiers nam op de stations. Had ik u ook maar wat van dit alles kunnen brengen. Ze vonden dat ik er bleek uitzag, maar dat zal wel van die inenting van gisteren komen. En van die lange treinreis.
Donderdag 28 mei 1942 De hier gelegerde soldaten vertrokken vanochtend vroeg met al hun voertuigen maar ik hoorde er niets van; zo vast sliep ik. De hertogin van Gloucester, getrouwd met een broer van de koning, kwam vanochtend hier om de civil defence - burgerlijke verdediging - te inspecteren. Marie en Corrie waren er beiden bij. In de middag ben ik naar de politie gewandeld om mij te melden en heb rantsoenkaarten voor twee weken gehaald.
En toen naar de tandarts; het was al ruim twee jaar geleden de laatste keer geweest. De tandarts had het altijd erg druk zodat je een paar dagen van te voren moest afspreken. Maar Marie belde vanochtend voor mij op en het geluk wilde dat vanmiddag om 15.00 uur iemand die al afgesproken had niet kon komen. Hij onderzocht mijn hele gebit en zei dat ik een goede reclame voor de Hollandse tandartsen was. Alleen was er een klein gaatje juist tussen twee kiezen in de rechterbenedenkaak en dat heeft hij meteen gevuld zodat ik in één keer klaar was. Het kostte 7/6 - dat is f. 2,85 - en ik was er nu weer voor een paar jaar vanaf, zei hij. Dus onze tandarts aan de Willemsparkweg in Amsterdam was wel duur maar goed.
Vanavond kwam mister Hatwell hier, hij heeft een wagentje dat hij zelf kan voortbewegen. Corrie kwam ook nog en ik gaf haar de zilveren slalepel en vork die ik in New York als huwelijkscadeau had gekocht. Ik werd uitgenodigd om morgen de nieuw ingerichte woning te komen bekijken. Ik natuurlijk druk aan het vertellen over de receptie van prinses Juliana en prins Bernhard in New York. De afgelopen nacht heeft het aardig gestormd.
Doneer!
Dinsdag 25 Mei 1942. Vanmiddag naar politie (aliens-registration) en na ’t gebruikelijke lange wachten gemeld dat ik naar Spalding ging, ze wilden eerst haast geen toestemming geven, maar tenslotte ging het toch. Daarna naar Netherlands Shipping Committee (White Chapel Street 24), om eenige scheepszaken, en om bewijs van goedkoop reizen te krijgen, daarna me laten inenten tegen typhus, paratyphus en cholera, (1e keer, moet 2 keer) [1] bij medische dienst v/h Shipping comitee; toen naar Cook’s (Dale Street) om reisbiljet (1e klas retour), en trein informatie; daarna naar Roode Kruis (Postal messages, Stanley Street 34, bij Postkantoor) om brief naar U te zenden, daarna naar postkantoor om telegram naar 354 Spalding te sturen, dat ik morgen kom; toen nog even naar het agentschap (Cunard Building, Wm Muller), en toen naar boord, alwaar druk koffers gepakt en dienst overgegeven aan de aflossende 1e stuurman Weltevreden. ’s Avonds gebaad.
Woensdag 27 Mei 1942. Ging om half 9 met een taxi met 2 handkoffers en een groot pak etenswaren, naar het Central Station. Had een trein tot Doncaster, alwaar13u08 gearriveerd, overgestapt; 13.55 vertrek Doncaster, dit was een extra trein (“relief train”); te Doncaster op het station wat gegeten; treinen en stations zijn vol soldaten, air-force enz.; 1e klas wagons zijn vrijwel hetzelfde als 3e klas (2e klas bestaat niet), alleen is er dit verschil, dat in de 1e klas er tusschenleuningen tusschen de zitplaatsen 355 zijn, zoodat er slechts 3 persoonen naast elkander kunnen zitten, en je dus veel ruimer zit dan in de 3e klas waar er voor 4 plaatsen gerekend is; de tusschenleuningen zijn opklapbaar zoodat ze van 1e klas gauw 3e klas kunnen maken.
Ongeveer 16u40m aankomst Peterborough; ongeveer 18u10 aankomst Spalding; moest echter eerst nog in de trein met mijn bagage 4 wagons vooruit gaan omdat de trein zóó lang was, dat hij niet heelemaal langs het perron (Engelsch: “platform”) kon. Marie haalde mij weer met de auto af, Will was met vakantie naar Barton-on-Humber, naar familie. Edna was ’s avonds ook bij de familie thuis, zij gaat volgende maand trouwen.
Later op de 356 avond pakte ik mijn bagage uit en zij waren er erg blij mee, 5 blik boter à 1 lb, veel plakken chocolade, 10 sinaasappels, 12 citroenen, 6 lb kaas, 2 blik zalm, 2 lb rozijnen, 2 lb krenten, 2 lb spek, haarspelden, toiletzeep, doosjes lucifers, Persil, dit heb ik allemaal natuurliijk cadeau gedaan, doch de 6 paar zijden kousen en schoonheidsartikelen (bl. 297) wilden zij betalen; zij deelen het met de kinderen gelijk op; het was wel een heel gesjouw geweest, doch ik nam natuurlijk kruiers op de stations; met al die bagage; had ik U ook maar wat van dit alles kunnen brengen. Zij vonden dat ik er bleek uitzag, maar dat zal wel van die inenting van gisteren komen want velen worden daar beroerd van; en dan die lange treinreis.-
357 Donderdag 28 Mei 1942. De hier gelegerde soldaten vertrokken vanochtend vroeg met al hun voertuigen, doch ik hoorde er niets van, zóó vast sliep ik! De hertogin van Gloucester (getrouwd met een broer van de koning) kwam vanochtend hier om de “civil defence” (burgerlijke verdediging) te inspecteeren, waar Marie en Corrie beiden bij waren, ik ben daar niet heen geweest, doch heb de kranten op mijn gemak doorgelezen; des namiddags ben ik naar de politie gewandeld om mij te melden, en heb rantsoenkaarten voor 2 weken gehaald; en toen naar de tandarts want ik wilde mijn mond weer eens na laten zien, dat was al ruim 2 jaar geleden de laatste keer geweest; deze tandarts genaamd Eason had het altijd erg druk zoodat je eenige 358 dagen van te voren al moest afspreken, doch Marie belde vanochtend voor mij op, en het geluk wilde dat vanmiddag 3 uur iemand die al afgesproken had, niet kon komen, zoodat ik vanochtend mijn gemak ervan nam en vanmiddag na mijn andere boodschappen naar dokter Eason ging, hij onderzocht mijn geheele gebit, hij zei dat ik een goede reclame voor de Hollandsche tandartsen was, ik had goede tanden en goed onderhouden, alleen was er een klein gaatje juist tusschen 2 kiezen in de rechterbenedenkaak, en dat heeft hij meteen gevuld zoodat ik in één keer klaar was, het kostte 7/6 (= fl.2,85), en ik was er nu weer voor een paar jaar af zei hij. Dus Fabricius van de Willemsparkweg uit Amsterdam was wel duur, doch goed.
Vanavond kwam mr. Hatwell hier, hij heeft een wagentje dat hij zelf kan 359 voortbewegen, en Corrie kwam ook nog, en ik gaf haar de zilveren slalepel en vork die ik in New York als huwelijkscadeau had gekocht; ik werd uitgenodigd om morgen de nieuw ingerichte woning te komen zien, ik had hem vorige keer gezien toen ze nog er druk aan het werk waren.-
Vanavond kwamen ook nog de kennissen de heer en mevrouw Green, die pas een paar jaar in Spalding wonen, zij vonden sommige menschen er niet zoo aardig als je niet tot hun kringetje behoorde.- Ik natuurlijk druk aan het vertellen over de receptie van Prinses Juliana en Prins Bernhard in New York.
De afgeloopen nacht heeft het aardig gestormd.-
[1] Zie bldz. 376.