Londen, maandag 1 juni 1942 01-06-1942
Een dagje Londen
Maandag 1 juni 1942 Vandaag ben ik met Marie naar Londen geweest omdat ik daar nog nooit geweest was. Wij reisden eerste klas per trein. Ongeveer om 11 uur aankomst in Londen aan het Kings Cross Station. Per underground - die er hier niet zo mooi en netjes uitziet als in New York - tot station Leicestersquare waar we overstapten naar station Strand. We waren nu bij Trafalgarsquare, waar boven op een zuil het standbeeld van Nelson stond, de beroemde admiraal. Nog even de bekende, maar kleine, kerk St. Martin in the Fields bezocht, van waaruit vroeger bekende radiouitzendingen werden gedaan en naar de vlak daartegenover gelegen National Portrait Gallery van waaruit nu veel kostbare doeken naar veiliger plaatsen zijn gebracht maar waar we nog even vluchtig een tentoonstelling van oorlogsschilderijen zagen.
Daarna in het Strand Palace Hotel gedineerd. Door de rantsoenering mocht je maar een paar van de gerechten van het menu dat wegens papierschaarste ook maar zeer klein is. Ik had ijs na. Toen gewandeld langs de Theems die hier vrij smal leek. Het was echter wel laag water. We zagen de nieuwe Waterloo Bridge in wording. We kwamen bij de Westminster Bridge en zo bij het parlementsgebouw - Houses of Parliament - met de klokkentoren Big Ben die je op de radio geregeld hoort. Je kon aan de buitenkant van het parlementsgebouw nog de schade van de bommen zien maar de grote schade binnen was natuurlijk niet te zien: alles was voor het publiek gesloten. Tegenover het parlementsgebouw was de Westminster Abbey. Daar was het graf van de onbekende soldaat die hier tussen allerlei beroemdheden en eerste ministers rust.
Naast de Westminster Abbey stond de kleine St. Margaretkerk, waar alle deftige huwelijken gesloten worden. Daarna door het St. James Park naar Buckingham Palace, waar The Mall op uitkomt. Op die brede weg komen alle auto’s en rijtuigen aangereden van hen die aan de koning voorgesteld worden. Daarna langs Constitutional Hill. Er zaten veel mensen lekker op de banken en in het gras want het was een pracht zomerdag. Ook was hier veel afweergeschut te zien. Via Piccadilly naar Marble Arch, langs Hyde Park en door Oxford Street en Regent Street, twee beroemde winkelstraten.
Getead in het Criterion Restaurant waar Marie haar zwarte handschoenen kwijtraakte, die zonder coupons slecht te vervangen zijn. Daarna zijn we langs Waterloo Place (met Wellingtons standbeeld) naar Whitehall gelopen, waar veel regeringsgebouwen staan. We zagen hier ook de Cenotaaf, de eenvoudige gedenknaald voor Our glorious dead - onze glorierijke doden - uit de vorige wereldoorlog en Downing Street waar de ambtswoning van de premier is. Deze straat was echter verboden toegang. Om 17.50 vertrek uit Londen naar Spalding terug, waar we om 20 uur 45 arriveerden na een welbestede dag. Maar er was intussen een telegram uit Liverpool gekomen: Woensdagavond weer aan boord. Een teleurstelling voor allen, want ik had er vast op gerekend tot minstens donderdag weg te blijven en waarschijnlijk wel langer.
Doneer!
Maandag 1 Juni 1942. Vandaag ben ik met Marie naar Londen geweest, daar ik daar nog nooit geweest was. Wij reisden 1e klas per trein. 8u11m vertrek Spalding; te Petersborough overgestapt. Ongeveer 11u aankomst te London aan het Kings Cross 365 Station. Per “underground” trein (die hier er niet zoo mooi en netjes uitzien als in New York) tot station Leicestersquare, alwaar overgestapt en naar volgende station “Strand” gegaan, alwaar uitgestapt.
Wij waren nu bij Trafalgarsquare, waar boven op een zuil het standbeeld van Nelson, de beroemde admiraal, stond. Nog even de bekende (doch kleine) kerk “St. Martin in the Fields” bezocht (van waaruit vroeger bekende radio uitzendingen gedaan werden), en naar de vlak daartegenover gelegen “National Portrait Gallery” waar nu veel kostbare doeken vandaan naar veiligere plaaatsen zijn, doch waar we nog even vluchtig een tentoonstelling van oorlogsschilderijen zagen.
Daarna in het “Strand Palace Hotel” gedineerd, wij namen soep, visch met aardappels en groente, door de rantsoeneering mocht je maar een paar 366 van de gerechten van het menu ( dat wegens papierschaarschte ook maar zeer klein is) bestellen. Ik had ijs na. Toen gewandeld langs “Victoria Embankment” langs de rivier de Theems, die mij hier vrij smal leek; het was echter wel laag water; wij zagen de nieuwe “Waterloo-Bridge” in wording; wij kwamen bij de Westminster-Bridge en zoo bij het Parlements gebouw (“Houses of Parliament”) met de klokketoren “Big Ben” die je in de radio geregeld hoort; je kon uitwendig aan het Parlements gebouw nog de schade van de bommen zien, doch de groote schade binnenin was natuurlijk niet te zien, alles was voor het publiek gesloten.
Tegenover het Parlements gebouw was de “Westminster Abbey” waar wij in geweest zijn, daar was o.a. het graf van de “onbekende soldaat” die hier tusschen allerlei beroemdheden 367 en eerste ministers rust, en er was ook een hoek waar dichters begraven lagen (“poets corner”), o.a. Charles Dickens, Gordon etc.
Naast de Westminster Abbey stond de kleine St. Margaret kerk, waar alle deftige huwelijken gesloten worden. Daarna door het “St. James’s Park” naar Buckingham Palace, waar “The Mall”, een breede weg tusschen 2 parken in (St. James’s Park en Green Park)), op uitkomt. Op die weg komen alle auto’s en rijtuigen aangereden van hen die aan de Koning voorgesteld worden.
Daarna langs “Constitutional Hill” (weg langs Green Park; vele menschen zaten lekker op de banken en in het gras want het was een pracht zomerdag; ook was hier veel afweergeschut zichtbaar) en Piccadilly naar “Marble Arch” [1] langs Hyde Park; en langs Oxford Street en Regent Street, twee beroemde 368 winkelstraten; we zagen hier o.a. het Cumberland hotel bij Marble Arch waar veel menschen uit Spalding komen, en het groote warenhuis Selfridges in Oxford Street.
Getead in het Criterion-Restaurant waar Marie haar zwarte handschoenen kwijt raakte, die zonder coupons slecht te vervangen zijn; daarna zijn wij langs Waterloo Place (met Wellington’s standbeeld) naar Whitehall geloopen, op welke weg vele regeerings gebouwen staan, o.a. de “Admiralty”, we zagen hier ook de Cenotaaf, de eenvoudige gedenknaald voor “Our glorious dead” (onze glorierijke dooden, uit de vorige wereldoorlog), en Downing Street waar de ambtswoning van van de Eerste Minister is; deze straat was echter bewaakt en verboden toegang.
Daarna per bus 369 langs Oxford Circus en Tottingham Court Road naar Kings Cross Station terug. 17.50 vertrek uit Londen, overgestapt te Peterborough, daarna per boemeltrein (“stopping train”) naar Spalding terug, alwaar te 20u45 gearriveerd na een gezellige welbesteede dag.- Maar er was intusschen een telegram uit Liverpool gekomen: “Woensdagavond weer aan boord”! Een teleurstelling voor allen, daar ik vast gerekend had tot minstens Donderdag weg te blijven, en waarschijnlijk wel langer.-
[1] Een groote marmeren boog (poort).