Madras, woensdag 3 september 1941 03-09-1941
Gekristalliseerde mijnontstekingen
Woensdag 3 september 1941 Het is vandaag precies twee jaar geleden dat de oorlog is begonnen, toen Engeland en Frankrijk de oorlog verklaarden aan Duitsland. Als de Russen het nu maar uit kunnen houden deze winter, dat zou voor ons jaren kunnen schelen dat we eerder thuis zijn.
Het lossen hier in Trincomalee gaat heel langzaam en de inlandse bootwerkers zijn zo dom dat ze alles verkeerd doen en niets begrijpen. We hebben trouwens in alle havens al veel langer gelegen dan we dachten, maar des te langer zijn we dan ook uit het gevaarlijke gebied rondom Engeland. Tenminste als Japan niet begint, want dan zou hier ook het duikbootgevaar komen. Wat raiders betreft: die lijken er in de Indische Oceaan nu niet meer te zijn, want Britse vliegtuigmoederschepen en kruisers hebben alles afgezocht.
Het is hier overdag erg warm. Het ijzeren dek lijkt wel een oven die hitte uitstraalt als je er overheen loopt. Vanmiddag bracht een regenbui echter verfrissing.
Donderdag 4 september 1941 We vertrokken om drie uur vanmiddag uit Trincomalee. Ik heb gauw mijn vuile goed weer gewassen, waarbij ik letterlijk baadde in mijn zweet: ik had dan ook alleen mijn zwembroekje aan. Ik had hier nog een witte riem en twaalf witte zakdoeken gekocht.
Tussen twee haakjes: we hebben geboft deze reis. Door de warmte waren er namelijk een paar van de glazen buisjes van de mijnontstekingen gekristalliseerd. Dit had door de scheikundige werking kunnen leiden tot ontbranding en dan waren al die - in een soort ijzeren drums verpakte - kruitladingen voor de mijnen ontploft in spardek V. En vlak daarbij, in spardek IV, lag de dynamiet. Dat zou wat geweest zijn! Zoiets hebben we ook eens gehad tijdens die hevige luchtaanval in Liverpool van 3 op 4 mei. Het schip zou op zondag 4 mei worden gegast en daarom hadden de werklui al op 3 mei, zonder ons medeweten, de bussen blauwzuur aan boord gebracht en die in het kantoortje gelegd vlak bij de salon waar we tijdens die aanval schuilden. Had een bom die blikken getroffen, dan waren we gewoon uitgegast geworden. Er was genoeg blauwzuur om negen schepen te gassen.
Vrijdag 5 september 1941 We kwamen om zes uur 's avonds aan in Madras. Vanochtend was ik druk bezig de douanelijsten die hier nogal ingewikkeld zijn, klaar te maken. En toen ik vanmiddag na drie uur van wacht af kwam, heb ik lekker in mijn hangmat zonnebadend, meteen de knopen aan mijn nieuw gekochte shorts en schillerhemden beter aangenaaid, want die zitten altijd los. Wat zal ik blij zijn als ik weer thuis ben, in vrij Nederland. Ik hoop dat mevrouw Esman u goed opbeurt, ze is erg lief, ook dat ze een stukje in een brief bij schreef aan mij.
Doneer!
Woensdag 3 September 1941. Vandaag juist 2 jaar geleden dat de oorlog begonnen is, toen Engeland en Frankrijk de oorlog verklaarden aan Duitschland. Als de Russen het nu maar uit kunnen houden deze winter, dat zou voor ons jaren kunnen schelen dat wij eerder thuis zijn!
Het lossen hier in Trincomalee gaat zeer langzaam en de inlandsche bootwerkers zijn zoo dom dat zij alles verkeerd doen en niets begrijpen; 140 we hebben trouwens in alle havens al veel langer gelegen dan wij dachten; maar des te langer zijn wij dan ook uit het gevaarlijke gebied rondom Engeland, tenminste als Japan niet begint, want dan zou hier ook het duikbootgevaar komen. Wat raiders betreft, daarvan schijnen er nu niet meer in de Indische Oceaan te zijn, want Britsche vliegtuigmoederschepen en kruisers hebben alles afgezocht.-
Het is hier overdag erg warm; het ijzeren dek lijkt wel een oven die hitte uitstraalt als je er overheen loopt. Vanmiddag bracht een regenbui echter verfrissching.
Donderdag 4 September 1941. Vertrokken 3u n.m. uit Trincomalee. Ik heb gauw mijn vuile goed weer gewasschen, waarbij ik echter letterlijk baadde in mijn zweet; ik had dan ook alleen mijn zwembroekje aan. Ik had hier nog een witte riem en 12 witte 141 zakdoeken gekocht.
Tusschen twee haakjes: wij hebben geboft deze reis; er waren nl. door de warmte eenige van de glazen buisjes van de mijnontstekingen gekristalliseerd, dit had aanleiding kunnen geven tot ontbranding door de scheikundige werking, en dan waren al die kruitladingen voor de mijnen (in een soort ijzeren drums verpakt) ontploft in spardek V, en vlak daarbij zat de dynamiet in spardek IV! Dat zou wat geweest zijn!- Zoo hebben wij ook zooiets gehad tijdens de hevige luchtaanval te Liverpool van 3 op 4 Mei (zie bldz. 81 en 82): Het schip zou eerst op 4 Mei Zondag gegast worden; daartoe hadden die lui van de uitgassing op 3 Mei de bussen blauwzuur al aan boord gebracht zonder ons medeweten, en die in het kantoortje gelegd vlak bij de salon waar wij schuilden; had een bom die blikken getroffen, dan waren wij gewoon uitgegast geworden! Er was genoeg blauwzuur om 9 schepen te gassen!-
142 Vrijdag 5 September 1941. Arriveerden 6u n.m. te Madras. Vanochtend was ik druk bezig de douanelijsten die hier nogal ingewikkeld zijn, klaar te maken. En vanmiddag na 3 uur, toen ik van wacht af kwam, heb ik fijn in mijn hangmat zonnebadende, meteen de knoopen aan mijn nieuw gekochte shorts en schillerhemden beter aangenaaid, want die zitten altijd lossig.-
Wat zal ik blij zijn als ik weer thuisben, in vrij Nederland! Ik hoop dat mevrouw Esman U goed opbeurt, zij is erg lief, ook dat zij een stukje in een brief bij schreef aan mij!
