Calcutta, Garden Reach Jetties, zaterdag 13 september 1941 13-09-1941
Madras - Calcutta
De pit uitgezogen
Zaterdag 13 september 1941 Om vijf uur vanmorgen vertrek van Diamond Harbour en om tien uur aankomst in Calcutta, aan de zogenaamde Garden Reach Jetties. Om één uur waren we gereed met meren. We lagen voor met twee ankerkettingen vast en ook achter met twee uitgesloten stukken van dertig vadem. Dan nog een ketting op de wal en een ketting vast op een boei, voor en achter. Een speciale grote boot bracht de ontsloten stukken ketting van voor naar achteren en hielp met het vastmaken. Daarvoor maakten we eerst de trossen vast op de boei en de wal om het schip aan te hieuwen. Toen de kettingen achter vast zaten werden de beide kettingen voor met het ankerspil doorgehieuwd totdat de achterkettingen stijf genoeg waren gezet. Daarna begonnen we direct met het lossen van de lading. We hadden in Madras ook nog lading voor Calcutta gekregen. Met het lossen waren we om kwart over tien 's avonds klaar. Er zijn hier weer heel bijzondere pasjes om de wal op te gaan en die maar eenmalig geldig zijn: voor uit en in de poort.
Zondag 14 september 1941 Vandaag werd er niet geladen omdat het schip eerst uitgegast moet worden. Wel is er een ploeg roestbikkers aan boord. Vandaag heb ik me voor de aardigheid eens laten waarzeggen door een Indiër aan boord en deze vertelde eerst dat ik volgens mijn hand tachtig jaar zou worden, dat ik een fortuin voor mezelf vergaard had maar dat het geld nu weg was, dat ik sinds februari van dit jaar niet meer tevreden was met mijn betrekking, dat ik in april of mei 1942 thuis zou zijn en in 1943 eerste zou worden. Zou dit allemaal uitkomen? Verder was er nog een man aan boord die likdoorns verwijderde. Hij heeft er bij mij vijf weggesneden en daarna met een soort hoornen trompetje of pijpje de pit uitgezogen. Verder nog ingegroeide nagels in orde gemaakt. Hij deed het goed, dat kunnen die oosterlingen wel. Kon hij u ook maar van uw pijnlijke likdoorns af helpen. Mijn haar had ik gisteren laten knippen en me een smeerseltje tegen grijs haar laten aansmeren. O ja, de waarzegger zei me ook dat ik geen borg moest wezen voor iemand en niet dobbelen of spelen.
De Calcutta-tijd scheelt vijf uur, 53 minuten en 20,8 seconden met Middelbare tijd Greenwich, terwijl de rest van Indië en Ceylon vijf uur dertig minuten schelen. Birma verschilt zes uur en dertig minuten.
Het schip is 15 op 16 september met zwavel uitgegast vanuit een zwavelboot. En op 16 september ’s avonds begonnen ze volle kracht te laden vanuit de loods en vanuit lichters: balen gunnies of jute, zakken lijnzaad, erts, zakken castorzaad en mooie tapijten voor Australië, Sydney en Fremantle.
Op 17 september zijn we allen ingeënt tegen pokken, cholera en typhus. Ik heb hier nog verscheidene dingen gekocht: een witte tropenhelm, spons, kniekousen, twee koffers, een paar epauletten, een kleerborstel, sigaren, een flesje tegen grijs haar en een waterketeltje om drinkwater te koken.
Doneer!
Zaterdag 13 September 1941. Te 5u vertrek Diamond Harbour, te 10u aankomst Calcutta., aan de z.g. “Garden Reach Jetties.” Te 1u n.m. gereed met meeren: lagen vóór met 2 ankerkettingen en achter ook met 2 uitgesloten stukken van 30 vdm; 1 ketting op de wal en 1 ketting op een boei vast, voor en achter. Een speciale groote schuit bracht de ontsloten stukken ketting van voor naar achteren en hielp met vastmaken, waarvoor wij eerst trossen op boei en wal vastmaakten, om het schip aan 147 te hieuwen. Toen de kettingen achter vast waren, werden de beide vóór kettingen met het ankerspil doorgehieuwd totdat de achterkettingen stijf genoeg waren gezet. Daarna direct begonnen met lossen der lading (ook te Madras nog Calcutta-lading gekregen), waarmede te 10.15 n.m. gereed. Er zijn hier weer heel bijzondere pasjes om de wal op te gaan, die slechts 1 maal geldig zijn, voor “uit” en “in” de poort.
Zondag 14 September 1941. Vandaag werd er niet geladen, daar ’t schip eerst uitgegast moet worden. Wel is er een ploeg roestbikkers aan boord. Nu heb ik mij vandaag voor de aardigheid eens laten waarzeggen door een Indiër aan boord, en deze vertelde eerst dat volgens mijn hand ik 80 jaar zou worden, dat ik mezelf mijn fortuin vergaard had, doch dat het geld nu weg was; dat ik sinds Februari dit jaar niet meer tevreden was met mijn betrekking, dat ik in April of Mei 1942 thuis zou zijn, en in 148 1943 eerste worden. Zou dit alles uitkomen?- Verder was er nog een man aan boord die likdoorns verwijderde. Hij heeft er bij mij 5 weggesneden, en daarna met een soort hoornen trompetje of pijpje de pit uitgezogen. Verder nog ingegroeide nagels in orde gemaakt. Hij deed het goed, dat kunnen die Oosterlingen wel. Kon hij U ook maar van Uw pijnlijke likdoorns af helpen! Mijn haar had ik gisteren laten knippen, en tevens mij een smeerseltje tegen grijs haar laten aansmeren. O ja, de waarzegger zei mij ook dat ik geen “borg” moest wezen voor iemand, en niet dobbelen of spelen.
Calcutta-tijd scheelt 5u 53m 20s,8 met Middelbare tijd Greenwich, terwijl de rest van Indië, en Ceylon 5u 30m schelen; Burma scheelt 6u30m.
Het schip is 15 op 16 September met zwavel uitgegast, vanuit een zwavelboot. En 16 Sept. des avonds begonnen ze volle kracht te laden vanuit de loods en vanuit lichters: 149 balen gunnies (jute), zakken lijnzaad, erts, zakken castorzaad, mooie tapijten, enz. voor Australië (Sydney en Fremantle). 17 Sept. Zijn wij allen ingeënt tegen pokken, cholera en typhus.- Ik heb nog verscheidene dingen hier gekocht: een witte tropenhelm, spons, kniekousen, 2 koffers, 1 paar epauletten, een kleerborstel, sigaren, een flesje voor het haar grijs tegen te gaan, een waterketeltje om drinkwater te koken. [1]
[1] Verder heb ik mijn Singapore-uniform laten repareeren (stukken ingezet)-
