Varen zonder blackout

Zondag 19 april 1942. Vandaag een echt Zondag-idee, met al mijn werk gereed voor New-York. Vanochtend 0 uur-4 uur op de hondewacht was het weer mooi opgeklaard, het was wel donker met geheel bedekte de lucht, doch het zicht was goed. Wij kregen te 1 uur v.m. reeds de blink van Kaap Cod in zicht, en hadden weldra kruispeiling van 3 vuren. Wij staken alle onze navigatielichten weer aan, hetgeen weer een geheel ander idee gaf dan de black-out. Veel vissersschepen waren hier met heldere lichten 283 op, die hadden wij trouwens de vorige nacht ook al gezien. Voorbij kaap Cod gingen wij om de Zuid, de Cape Cod-baai in, en waren te 8.14 uur ten anker met het gehele convooi, dat nu nog 17 schepen telde. Wij kregen dadelijk een loods aan boord en stoomden het Cape-Cod-kanaal in, dat 2 mijlen van onze ankerplaats al begon. Het kanaal is 11 zeemijlen lang, dateert van ± 1914, had toen 150 voet breedte op de bodem, doch werd in 1928 door de regeering der V.S. overgenomen, en verbreed tot ± 500 voet bodemwijdte. Bazalten glooiingen vormen de oevers, er is een strand met heuvels er achter. Het kanaal heeft 2 “highway bridges” (bruggen voor rijverkeer , waar je onderdoor vaart, net als in het Kieler Kanaal waar ik indertijd met de “Orania” doorheen geweest ben naar Gdynia), en een spoorbrug.

Er zijn ook breakwaters 284 uitgebouwd in de Cape Cod baai, en tusschen deze pieren vaar je het kanaal binnen. Er staan aardige huizen, het vlakke en heuvelachtige landschap doet aan Nederland denken. Wij kregen aan het einde van het kanaal een andere binnenloods voor New York, soms komt deze bij ’t begin van het kanaal aan boord en brengt het schip dan meteen ook door het kanaal. In het kanaal zijn eenige bochten, en er loopt een sterke stroom door, soms wel 6 mijl bij springtij.

Uit het kanaal gekomen stoomden wij binnendoor naar New York. Eerst ben je beschermd tegen de Oceaan door Martha’s Vineyard en eenige andere eilanden, hierop volgt een gedeelte dat open ligt voor de Oceaan (hier middenin ligt Block Eiland, waar vorige oorlog ook schepen getorpedeerd zijn), en daarna kom je, na eerst je bij Fisher Eiland nabij Race Punt per 285 vlag gemeld te hebben, in de Long Island Sound (tusschen Long Island en het vasteland). Je passeert o.a. het “Hen and Chickens vuurschip”, en Judith Punt. De volgende steden liggen aan deze kust: Newport, New London, Newhaven.

Wij zagen nog een Catalina-vliegboot, verscheidene andere vliegtuigen, en eenige patrouillevaartuigen, o.a. 2 jagers en 1 duikboot, terwijl er ook nog een divisie van 4 torpedojagers in volle vaart, in kiellinie achter elkander varende, voorbij kwam jagen.- Ik hoorde van de binnenloods, dat er bij Pearl Harbour tijdens de verraderlijke Japansche overval, (zie bldz 192), méér Amerikaansche groote en kleine oorlogsschepen verloren gegaan zijn dan men durft bekend maken; zoodoende hebben de Japanners de vrije hand in de Pacific en konden zulke groote voordelen behalen. Maar hij zei ook dat Amerika zeker zou winnen, doch het duurde nu alles zooveel 286 langer, hetgeen veel meer levens kost. Er scheen groot feest geweest te zijn op Pearl Harbour de avond te voren, zoodat niemand voorbereid was.-

De spoorbrug over het Cape Cod-kanaal is een hefbrug met 2 heftorens. Als er een schip onder de bruggen met rijverkeer doorgaat, wordt alle verkeer over de brug gestopt, opdat men niet b.v. een bom op het schip zou kunnen gooien en zoodoende het kanaal versperren. Deze bruggen worden ook streng bewaakt.- Weer vreemd vanavond te varen zonder black-out in de hutten en aan dek. Het is ook weer vreemd zonder geheel gekleed te zijn te gaan slapen, doch met pyama. Het weer is heel wat zachter vandaag, 11o Celsius is de luchttemperatuur.-

Wij kwamen ’s avonds 11u ten anker nabij City eiland omdat wij bij nacht het laatste 287 smalle gedeelte naar New York niet mochten passeeren.