Milford Haven, vrijdag 20 juni 1941 20-06-1941
Liverpool - Port of Spain (Trinidad)
Gekleed te kooi
Vrijdag 20 juni 1941 Om zeven uur ’s ochtends vertrokken we in konvooi vanaf de Mersey. Onderweg voegden de konvooien van Milford Haven, Gourock en Oban zich bij ons. Als bewaking zijn er nu ook twee hulpkruisers in onze buurt met elk een fighter aan boord.
Zondag 22 juni 1941 Vandaag kwam het onverwachte bericht dat Duitsland, met hulp van Finland en Roemenië, Rusland heeft aangevallen. En de geallieerden hebben Damascus, in Syrië, bezet. Hopelijk zijn dit allemaal goede voortekenen.
Dinsdag 24 juni 1941 We naderen zo langzamerhand de plek waar onze Amstelland tot zinken is gebracht door een Focke-Wulf. Het is volgens de kalender midden in de zomer maar in werkelijkheid lijkt het wel winter: een bedekte, regenachtige lucht en een koude zuidoostelijke wind met een lage barometer. Ons konvooi vervolgt met een vaart van zes tot zeven mijl zijn weg. Tot nu toe is er nog niets bijzonders gebeurd. Wel werd er zo nu en dan een onderzeeër gemeld en werden door het escorte dieptebommen gegooid waardoor ons schip soms hevig trilde. Soms was er luchtalarm en deze eerste dagen staan, tot ongeveer 25° westerlengte, onze vier machinegeweren geladen en wel en met de schutters erbij klaar om te vuren op elk vliegtuig dat te dicht bij mocht komen. We hebben nu vier machinegeweren: twee Hotchkisses op de brug en twee Marlines achter op het sloependek. Ze zijn van pantserschilden voorzien. En dan nog het stoomkanon, de Holmes Ejector, achter op de poop. Ook hebben we nog een vlieger, kite, die van de achtermast af staat en bedoeld is tegen duikbommenwerpers.
Er zijn twee extra koopvaardijmatrozen aan boord boven de sterkte. Ze hebben op de Eaglet in Liverpool een kannonierscursus van drie weken gevolgd. Het konvooivaren gaat zoals gewoonlijk: oefeningen met emergency turns van 40°, station keeping en vlaggen- en lampseinen met de aldis, de daglamp. We tellen zo’n vierenveertig schepen in negen kolommen. Als escorte hebben we twee grote kruisers, zeven korvetten en drie destroyers waarvan twee voormalige Amerikaanse met vier schoorstenen. Engeland had er vorig jaar vijftig van de Amerikanen overgenomen.
Voorlopig komen we niet uit de kleren en gaan gekleed te kooi. We hebben deze reis andere zwemvesten gekregen: je kunt ze de hele tijd aanhouden. Het is een dik vest, een soort kapok. Vuil dat kan blijven drijven mag alleen ’s avonds, in het donker, overboord worden gegooid zodat geen sporen worden nagelaten. Vanmiddag - 24 juni 1941 - heeft het grootste deel van het escorte ons verlaten, dat wil zeggen: drie jagers, drie korvetten en de grote hulpkruiser met het vliegtuig aan boord. We hebben nu nog vier korvetten bij ons en een kleinere hulpkruiser met vliegtuig. Daarbij nog een zogenaamd reddingsschip dat een een hospitaal aan boord heeft om schipbreukelingen van getorpedeerde schepen te helpen. Het vertrokken escorte is waarschijnlijk op weg naar een thuisvarend konvooi.
Doneer!
Vrijdag 20 Juni 1941 te zeven uur v.m. vertrokken wij in convooi van de Mersey. Onderweg voegden zich de convooien van Milford haven, Gourock, en Oban bij ons. 94 Als bewaking zijn er nu ook 2 hulpkruisers elk met 1 “fighter” aan boord, bij ons.
Zondag 22 juni 1941 kwam het onverwachte bericht dat Duitschland Rusland aangevallen heeft, met hulp v. Finland en Roemenië. En de Geällieerden hebben Damascus bezet! (In Syrië). Hopelijk zijn dit allemaal goede teekens!
Dinsdag 24 Juni 1941. Wij naderen zoo langzamerhand de plek waar onze “Amstelland” tot zinken gebracht is door een “Focke-Wulf”. Het is midden in de zomer volgens de kalender, maar in werkelijkheid lijkt het wel winterdag: bedekte regenachtige lucht, koude ZOe wind, met lage barometer. Ons convooi vervolgt met 6 à 7 mijls-vaart zijn weg, tot nu toe zijn er geen bijzonderheden gebeurd. Wel werd nu en dan een onderzeeër gemeld en werden door het escorte dieptebommen gegooid, waardoor ons schip soms hevig trilde; soms was er luchtalarm, en deze eerste dagen, 95 tot ± 25 graden Wl., staan onze machinegeweren, waarvan we er nu 4 hebben (2 Hotchkiss op de brug, en 2 Marlines achter op het sloependek; ze zijn van pantserschilden voorzien), en het “stoomkanon" (Holmes-ejector; achter op de poop) steeds geladen gereed met de schutters er bij, om te vuren op elk vliegtuig dat te dicht bij mocht komen. Ook hebben we nog een vlieger (“kite") van de achtermast staan, tegen duikbommenwerpers.
Er zijn twee extra-koopvaardij matrozen, die een kannonier-cursus van drie weken gevolgd hebben op de “Eaglet” te Liverpool, aan boord boven de sterkte. Het convooi-varen is hetzelfde als gewoonlijk, oefeningen met “emergency-turns” van 40 graden, “station-keeping”, vlaggeseinen en lampseinen met de “aldis” (daglamp), enz. Wij tellen nu ± 44 schepen in 9 kolommen, 2 groote kruisers, 7 korvetten en 3 destroyers, waarvan 2 gewezen Amerikaansche, met 4 schoorsteenen. Engeland had er vijftig van deze van Amerika overgenomen vorig jaar. Voorlopig komen wij niet uit 96 de kleeren, gekleed te kooi.
Wij hebben deze reis een ander soort zwemvesten gekregen, die je steeds aankunt houden; een soort dik kapokken vest; en een fluitje, om om hulp te fluiten als je in een vlot bent of te water ligt. Drijvend vuil mag overdag niet overboord gegooid worden, doch alleen des avonds als ‘t donker is; om geen sporen na te laten.- Vanmiddag (24 Juni ‘41) heeft het grootste deel van het escorte ons verlaten, nl. 3 jagers, 3 korvetten en het groote hulpkruiserschip met vliegtuig a/boord. We hebben nu nog 4 korvetten bij ons, en een kleinere hulpkruiser met vliegtuig; en nog een z.g. “reddingschip” die een hospitaal a/boord heeft om schipbreukelingen van getorpedeerde schepen te helpen. Het deel van ons escorte dat vertrokken is ging waarschijnlijk een thuisvarend convooi opzoeken.
